Avustralya'nın Sidney kentinde, sıcak bir Pazar akşamı, yüzlerce kişi, sunucu Richard Wilkins'in ifadelerine göre Avustralya sinemaları için yeni bir canlı yayın rekoru kıracak bir konseri izlemek üzere toplandı.
Rod Laver Arena'daki bir etkinliği sinemada patlamış mısır eşliğinde deneyimlemek başlı başına sıra dışıydı; ancak etkinliğin kahramanı John Farnham'ın sahneye çıkmayacak olması, hatta salonda bulunmayacak olması da dikkat çekiciydi. Melbourne'de düzenlenen ve biletleri tükenen anma konserinde, 120'den fazla sanatçı ve müzisyen, günün adamı olan Farnham'ı kutladı. Céline Dion, Hugh Jackman ve Chris Martin özel canlı yayın bağlantılarıyla katılırken; Keith Urban, Human Nature, Tina Arena, Jimmy Barnes, Vanessa Amorosi ve Jessica Mauboy sahnede Farnham şarkılarına hayat verdi.
Farnham'ın ailesi Cumartesi akşamı yaptığı açıklamada, sanatçının 24 saat hemşirelik bakımı gerektirdiğini ve anma konserini evinden izlemek zorunda kalacağını belirtti. Aile, konser için "yaşayan bir efsane"ye yönelik bir kutlama düzenlendiğini ifade etti.
Sanatçının yokluğu, etkinliğin amacına dair dokunaklı bir hatırlatma niteliğindeydi: Farnham'ın 2022'de oral kanserle mücadelesi sırasında destek aldığı Head and Neck Cancer Australia adlı yardım kuruluşuna bağış toplamak. 77 yaşındaki sanatçının geçirdiği ameliyatlar nedeniyle artık halka açık şarkı söyleyemediği bildirildi. Farnham'ın son canlı performansı, Şubat 2020'de düzenlenen bir orman yangını yardım konserinde gerçekleşmişti.
Farnham'ın ailesi sosyal medyada yaptığı açıklamada, "John'un sağlığı son aylarda kötüleşti. Artık sürekli oksijen desteğine ihtiyacı var ve hareket etmek için tekerlekli sandalye kullanıyor. Ailemiz John'un değişen ihtiyaçlarına uyum sağlarken bu konuları özel tuttuk. Ancak şimdi John'un hayranlarının ve destekçilerinin onun koşullarını ve bu hafta sonu neden orada olamayacağını anlamasının önemli olduğunu hissediyoruz." dedi.
Konseri izlemek tuhaf bir deneyimdi. Sinemanın "xtremescreen" salonunun arka iki sırasında bulunan koltuklar yatırılabilir özellikliydi, bu nedenle izleyicilerin çoğu, benim de dahil olduğum, süresi boyunca adeta uzanarak izledi. Farnham'ın en iyi 20 şarkısı haberi daha önce yayınlanmıştı. Etkinlik başlamadan önce ekranda geri sayım sayacı ve fon müziği olarak soft pop şarkıları çaldı. Geri sayım bitmeden üç dakika önce Love Is in the Air şarkısının çalmaya başlamasıyla yanımda oturan yaşlı bir adam heyecanla dönüp, "Şarkı söyleyecek misiniz?" diye sordu. Kahkaha atarak "Ah evet," diye cevap verdim, hafif bir korkuyla karışık.
Farnham, Whispering Jack albümünün Avustralya'da bir yerli sanatçı tarafından en çok satan albüm olma özelliğini korumasıyla 1987 yılında Avustralya'da Yılın Kişisi seçilmişti. 21 Aria ödülü kazanmasının yanı sıra, yerel listelerde beş ardışık on yılda bir numaraya yükselen tek Avustralyalı sanatçı olma unvanını taşıyor. Sidney'deki kalabalığın çoğunluğunu emekliler oluşturuyordu, ancak gençler, anne-kız ikilileri ve genç çiftler de vardı. Bazı anlarda sinema izleyicileri ayaklarını sallarken, bazılarında cesur olanlarımız hafifçe alkışlarla tempo tuttu. Gösterimden önce Hoyts, bilet alanlara bir "büyük sayıda misafir" beklendiği konusunda e-posta ile uyarıda bulunarak gecikmeleri yönetmek için 30 dakika erken gelmelerini istedi. Her şey sorunsuz ilerledi ve sinema dikkat çekici derecede doluydu. Birkaç Farnham tişörtü görüldü ve bazıları 35 dolara aldıkları programları taşıyordu.
Mauboy ve Mahalia Barnes'ın Age of Reason şarkısının dokunaklı açılış yorumuna katıldı. Şarkıda geçen "İyilik, körlüğümüz tarafından gömülmüş eski bir beceri mi?" sözleri üzerine, "Evet! Tam olarak öyle. Peki ya akıl çağı?" diye düşündüm. Paris turnesinde olan Dion'un, tedavi edilemez nörolojik bozukluk olan sert kas sendromu teşhisi konulduktan sonraki ilk tam konseri için, Farnham ile sekiz yıl önce söylediğini hatırladığı You're the Voice şarkısını seslendirmek üzere videoyla salona bağlanmasıyla tekrar gözlerim doldu. Nesiller boyu sesiyle ilham vermiş bir adamın yaşlılıkta sesini kaybetmesinin trajik ironisi, benim için olduğu kadar, Dion'u başka bir ekranda izleyen insanları gösteren bir ekranı izlemenin tuhaflığı da gözden kaçmadı. Bu, şüphesiz sadece Farnham'ın değil, aynı zamanda ulusun kültürünün de bir kutlamasıydı; bu kültürün çeşitli, kapsayıcı, sıcak ve biraz da aptalca olduğunu gösteriyordu.
Queer kabare yıldızı Hans, kalabalığı Sadie, the Cleaning Lady şarkısını söylemeye yönlendirdi. Hugh Jackman da Farnham'a olan takıntısıyla dalga geçti. Final şarkısı, Mitch Tambo'nun Gamilaraay dilinde açılış dizelerini seslendirmesi ve Jimmy Barnes, Amorosi ve Arena ile Farnham'ın oğlu Rob gibi diğer sanatçıların sahneye akın etmesiyle, bir kez daha You're the Voice oldu. Ben ve yanımdaki kadın ağladık, hepsi birbirine sarıldı. Farnham'ın, hayattayken pek az kişinin görebildiği bir şekilde dünyanın ona saygı duruşunda bulunduğu bir töreni evinde izlediğini düşünüyordum.
